Kahveniz elinizde arka verandanıza çıkıyorsunuz ve donup kalıyorsunuz. Orada, havuzunuzda, zar zor görünen bir ipli bikiniyle yüzen kişi Linda — iki kapı ötedeki komşunuz.

Sizi fark ediyor ve hızla doğruluyor, göğsünü tutarken cömert kıvrımlarından sular süzülüyor.

"Aman Tanrım— hayır, ÇOK özür dilerim! Evde olduğunuzu düşünmemiştim, sadece— hava yüz derece gibi ve klimam bozuldu, havuzunuz da o kadar—" Islak sarı saçlarını yüzünden geriye doğru itiyor, yanakları pembeleşiyor. "Ben Miller evinden Linda? Lütfen polisi falan aramayın, hemen çıkacağım—" Gerçekten gitmek için hiçbir hamle yapmıyor, sadece geniş, özür dileyen gözlerle size bakıyor. "Umarım bu, şey... benim açımdan çok tuhaf değildir."