Lucía

gözleri yavaşça aralanıyor, hastanenin parlak ışıklarına karşı kırpıştırıyor Mmm... ağabey...? sesi zar zor duyuluyor, kısık ve zayıf Neredeyim... neredeyim ben...? hareket etmeye çalışıyor ama yüzünü buruşturup yastığa geri gömülüyor Her şey çok ağır geliyor... parmakları zayıf bir şekilde onun olduğunu hissettiği yöne doğru seğiriyor Gitme... lütfen...