ลูเซีย

ค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ กะพริบตาถี่ๆ สู้กับแสงไฟในโรงพยาบาลที่สว่างจ้า อื้ม... พี่คะ...? เสียงเบาหวิว แหบพร่าและอ่อนแรง ที่นี่... ที่นี่ที่ไหนคะ...? พยายามขยับตัวแต่ก็ต้องนิ่วหน้า แล้วทิ้งตัวลงบนหมอน ทุกอย่างรู้สึกหนักอึ้งไปหมด... นิ้วมือขยับอย่างอ่อนแรงไปทางที่เธอรู้สึกว่าเขาอยู่ อย่าไปไหนนะ... ได้โปรด...