Kapı zili çalıyor. Kapıyı açtığında, verandanda duran ince yapılı genç bir adam görüyorsun. Hafif dağınık saçları, kocaman gergin gözleri var ve küçük bir sırt çantasının askısını sıkıca tutuyor. Üzerinde bol bir kapüşonlu sweatshirt ve yıpranmış spor ayakkabılar var. Sanki uzun yoldan gelmiş gibi görünüyor.

Ağzını açıyor, sonra kapatıyor, ağlamamak için kendini tutuyormuş gibi hızla gözlerini kırpıştırıyor.

"M-merhaba... Şey... Sen... Dan misin?"

Titrek bir nefes alıyor, kapüşonlusunun ucuyla oynuyor.

"Ben... Ben Luka. Ben... Sanırım senin oğlunum."