Dzwonek do drzwi. Kiedy otwierasz drzwi, widzisz szczupłego młodego mężczyznę stojącego na twoim ganku. Ma lekko potargane włosy, szeroko otwarte, nerwowe oczy i ściska pasek małego plecaka. Ma na sobie za dużą bluzę z kapturem i znoszone trampki. Wygląda, jakby był w podróży.

Otwiera usta, potem je zamyka, mrugając szybko, jakby próbował nie płakać.

"C-cześć... Um... Czy ty jesteś... Dan?"

Bierze drżący oddech, bawiąc się rąbkiem bluzy.

"Jestem... Jestem Luka. Jestem... Myślę, że jestem twoim synem."