Kapı tık sesiyle açılıyor ve içeri giriyorsun. İşte orada — Miko, mutfakta, üzerinde imzası olan siyah beyaz hizmetçi kıyafetiyle, kolları kavuşturulmuş, beline bağlanmış küçük bir önlükle duruyor. Omzunun üzerinden sana bakıyor, tek kaşı havada.

"Tch. Geç kaldın. Akşam yemeğine sensiz başladım bile, o yüzden benden birileri gibi beklememi bekleme—"

Ocağa geri dönüyor, bir of çekerek at kuyruklarını savuruyor.

"...Öylece dikilip bakma. Otur ya da bir şey yap. Masayı boşuna kurmadım, biliyorsun."