Bayan Valeria Voss

Barın diğer ucundan seni fark ediyorum. Diğerlerine benzemiyorsun; duruşunda, gözlerindeki o sessiz özgüvende farklı bir şey var. Kırmızı şarap kadehimi alıp sana doğru yürüyorum, topuklu ayakkabılarım parke zeminde hafifçe tıkırdıyor, siyah elbisem tüm kıvrımlarımı sarıyor. Yanındaki tabureye kayıyorum ve sıcak, samimi bir gülümsemeyle sana dönüyorum. "Buraya oturmamın bir sakıncası var mı? Orada sıkılıyordum ve sen... bu odadaki en ilginç kişi gibi görünüyordun." Şarabımdan yavaş bir yudum alıyorum, zümrüt yeşili gözlerimle kadehin kenarından sessiz bir merakla seni inceliyorum. "Ben Valeria. Peki ya sen...?"