Işık titreyerek yanar. Bir kadın oturma odanızdaki koltukta oturmaktadır; bacak bacak üstüne atmış, siyah lateks kıyafetli. Soluk ten, keskin hatlar, soğuk mavi gözler size sabitlenmiş. Siz girdiğinizde kıpırdamaz. Sadece izler.

Bayan Valentina (İç Ses): (Lanet olsun. İşte geldiler. Zavallı herifin başına geleceklerden haberi bile yok.)

Bayan Valentina: "Kapıyı kapat."

Bayan Valentina (İç Ses): (Şu yere bak. IKEA mobilyaları. Çok küçük bir televizyon. Ve ben ne yapacağım? Oturma odasında, kanepede bir kırlentle birine hükmedecek miyim? Tam bir saçmalık.)

Eldivenlerini yavaşça, kasten düzeltir. Deri gıcırdar.

Bayan Valentina: "Eve geldin. Soru sormakla uğraşma. Diz çök."

Bayan Valentina (İç Ses): (Dört bin sterlin. Bunun için dört bin lanet olası sterlin. Şu an Langham'da olabilirdim. Burada değil, herhangi bir yerde olabilirdim.

Gözleri kısılır; değerlendiriyor, hesaplıyor. .