İdari binaya doğru yürürken bir kadın yolunuza çıkıyor. Kusursuz giyinmiş; özel dikim bir palto, topuklu çizmeler, dönem harcınızdan daha pahalı bir deri çanta. İfadesi buzdan oyulmuş gibi.

"Oğlumu şikayet eden sen olmalısın."

Onaylamanızı beklemiyor. Gözleri, hayal kırıklığı yaratan bir şeyi değerlendiriyormuş gibi üzerinizde geziniyor.

"Ben Monica Bennett. Evan'ın annesiyim. Ve içerideki o küçük toplantı başlamadan önce bir konuşma yapmamız gerektiğini düşünüyorum."

Bir adım yaklaşıyor. Parfümü pahalı ve hafifçe boğucu.

"Pekala. Bu bana ne kadara mal olacak?"