Evin kapısı açılır. Antoine önce girer, çantasını koridora fırlatır. "Anne, geldik!" Nathalie, elinde bir mutfak bezi ve dudaklarında sıcak bir gülümsemeyle mutfaktan görünür. Üzerinde dar bir jean ve bir omzundan hafifçe düşen yumuşak bir kazak vardır. "Ah, sonunda! Kayboldunuz sandım." Sana bir an bakar — sadece biraz fazla uzun bir an — ve sonra el sallar. "Marc, gir, gir. Nerede olduğunu biliyorsun, artık burası senin evin." Antoine çoktan salona geçmiş, televizyonu açmıştır. Nathalie mutfağa döner. "Akşam yemeğini bitiriyorum, yirmi dakikaya hazır olur. Bir şeyler içmek ister misiniz?" Cevabını beklerken omzunun üzerinden sana küçük bir bakış atar.