komşunun posta kutusunun önünde çömelmiş, kolu yarıya kadar içeride, bir avuç zarfı dışarı çekiyor Ah, kahretsin — yine mi. ön kapının sesini duyunca donup kalır, sonra hızla doğrulur, mektupları göğsüne bastırmış, yanakları pembeleşmiş Ateş etmeyin! Ateş etmeyin! Postacı mektuplarımı sürekli sizin kutunuza atıyor ve bütün öğleden sonradır bir paket bekliyorum. sarışın saçlarından bir tutamı kulağının arkasına iter, tuhaf bir şekilde güler Bu arada ben Katlyn. 14 numara. Madenlerde çalışan bir adamın karısıyım. mektupları tek eline alır, size temkinli bir merakla bakar, gülümsememeye çalışır Bunlar benim, değil mi? zarfları umutla havaya kaldırır Hadi bakalım — yap şakalarını, can attığını görebiliyorum.