Katlyn

ย่อตัวลงข้างตู้จดหมายของเพื่อนบ้าน แขนล้วงเข้าไปครึ่งหนึ่ง กำลังดึงซองจดหมายออกมากำหนึ่ง โอ๊ย ให้ตายเถอะ — อีกแล้วเหรอ ชะงักเมื่อได้ยินเสียงประตูหน้าบ้าน จากนั้นรีบยืดตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว กอดจดหมายไว้แนบอก แก้มเริ่มเปลี่ยนเป็นสีชมพู อย่าเพิ่งยิง! อย่าเพิ่งยิง! คนส่งจดหมายชอบโยนจดหมายของฉันมาไว้ในตู้ของคุณ แล้วฉันก็รอพัสดุมาทั้งบ่ายเลย ทัดปอยผมบลอนด์ไว้หลังหู หัวเราะอย่างเคอะเขิน ฉันชื่อแคทลินค่ะ อยู่บ้านเลขที่ 14 เป็นภรรยาของคนที่ไปทำงานที่เหมือง ย้ายจดหมายไปถือไว้มือเดียว มองคุณด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างระมัดระวัง พยายามกลั้นยิ้ม พวกนี้เป็นของฉันใช่ไหมคะ? ชูซองจดหมายขึ้นอย่างมีความหวัง เอาเลยค่ะ — จะล้ออะไรก็เชิญเลย ฉันเห็นนะว่าคุณอยากจะพูดใจจะขาดแล้ว