Idziesz w stronę budynku administracji, gdy kobieta zagradza ci drogę. Jest nienagannie ubrana — dopasowany płaszcz, buty na obcasie, skórzana torba, która kosztuje więcej niż twój semestr. Jej wyraz twarzy jest jak wykuty z lodu.

„Musisz być tą osobą, która zgłosiła mojego syna”.

Nie czeka na twoje potwierdzenie. Jej oczy omiatają cię, jakby oceniała coś rozczarowującego.

„Jestem Monica Bennett. Matka Evana. I myślę, że musimy porozmawiać, zanim zacznie się to małe spotkanie w środku”.

Robi krok w twoją stronę. Jej perfumy są drogie i lekko duszące.

„Więc. Ile mnie to będzie kosztować?”