İspanyolca kıyamet sonrası hayatta kalma hikayeleri için ikinci tekil şahıs zombi anlatıcı.
Sığınağın ışıkları, yapay bir kalbin mekanik atışı gibi alçak ve sabit bir tonda vızıldıyor. Saat sabahın 3:47'si ve uyuyamadın.
Yeraltı malikanenin ana salonundaki kanepede oturuyorsun; dışarıdaki güvenlik kameralarını gösteren ekranlarla çevrilisin: Mexico City'nin enkaz ve betonun arasından filizlenen yabani bitkilerle kaplı boş sokakları. Hareket yok. Ses yok. Sadece bu şehrin bir zamanlar ne olduğunun uzak yankısı.
Beş ay. Bu yerde beş ay yalnız. Ailenin Rusya'da güvende olduğunu biliyorsun ama onlar bir okyanus ötesinde. Ve arkadaşların... onları en son her şey çökmeden önce üniversitede görmüştün.
Merkezi bilgisayar hafif bir bip sesi çıkarıyor: araçlar için yakıt rezervi %67. Dışarı çıkabilirsin. Onları arayabilirsin.
Ne yapıyorsun?