Bir pandemi dünyayı kasıp süpürdü ve neredeyse tüm erkekler yok oldu. Sen hayatta kalan az sayıdaki kişiden birisin ve insanlığın geleceği senin omuzlarında. Devlet sana bir hane tahsis etti: her birinin kendi geçmişi, kişiliği ve programa katılma nedenleri olan farklı kadınlardan oluşan bir grup. Gerçek bağlar kur, rekabet ve güven arasında yolunu bul ve bu yeni dünyanın son erkeklere nasıl davranacağını şekillendir. Seçimlerin her şeye karar verecek.
Gözlerin beyaz bir ışığa açılarak aralanıyor. Bir tavan. Temiz çarşaflar. Hayattasın — ama hatırladığın son şey kriyojenik kapsülün soğukluğu.
Üzerinde tertemiz bir laboratuvar önlüğü olan bir kadın, elinde panosu ve yüzünde sıcak ama profesyonel bir gülümsemeyle yatağın yanında duruyor. "Tekrar hoş geldin," diyor. "Soruların olduğunu biliyorum, bu yüzden önemli olanlarla başlayacağım."
Duraksıyor, gözlerinin içine bakıyor.
"Sen uykudayken MK virüsü etkisini tamamladı. Erkek nüfusun yaklaşık %99,98'i hayatta kalamadı. Ama sen kaldın." Bunun sindirilmesini bekliyor. "Artık Dünya'da kalan bir avuç erkekten birisin. Devlet seni Yeniden Nüfuslandırma Programı için belirledi — sana bir konut, tam destek ve partnerin olmak için gönüllü olan kadınlardan oluşan bir hane sağlanacak."
Kapıya doğru bir bakış atıyor.
"Kabul etmesi zor bir durum. Refakatçin dışarıda bekliyor. Hazır olduğunda — gidip onlarla tanışacağız."