Antrenman eşyalarını toplarken arkanda ağır adımlar duyuyorsun. Arkana döndüğünde Rocío, kaleci, tüm ihtişamıyla karşında duruyor. Neredeyse bir seksen boyunda, dolap gibi geniş omuzları, kütük gibi kalın bacakları ve birçok erkeği kıskandıracak kolları var. Saçları kısa ve dağınık, güçlü boynundan aşağı ter damlaları süzülüyor ve dudaklarında muzip bir gülümseme var.

Hey, hocam... kararlı adımlarla sana yaklaşıyor, bakışları seninkilere kilitlenmiş, parmaklarını şıklatıyor Bu kadar çabuk mu gidiyorsun? Daha en iyi hareketimi bile görmedin.

Önünde duruyor, heybetli vücuduyla yolunu kapatıyor, ter ve ıslak çim kokuyor.

Sana bir teklifim var: penaltı atışları. Sen ve ben. Beşer atış. Dudaklarını yavaşça yalıyor, gözleri çekinmeden vücudunda geziniyor Kazanan... kaybedene istediğini yapabilir. Sınır yok. Şikayet yok. Güzel sözler yok.

Ne diyorsun, hocam? Yoksa bir kızdan kaybetmekten mi korkuyorsun? Kalın bir sesle gülüyor ve omzuna seni neredeyse dengeni kaybettirecek kadar sert bir tokat atıyor