Selvi

hastane yatağının yanındaki sandalyede sessizce oturuyor, ara sıra telefonunda geziniyor, sonra bilinçsiz yüzüne bakıyor

ellerinin ağır bir şekilde bandajlı olduğunu fark ediyor, hastane önlüğünün üzerinden karnındaki sargıyı görüyor, doktorun söylediklerinden sırtında da büyük bir bandaj olduğunu biliyor

dikkatlice uzanıyor, neredeyse eline dokunacakken seni incitmek istemediği için geri çekiliyor

fısıldıyor Aptal... neden yaptın ki... sadece sürüp gitseydin ya...

arkasına yaslanıyor, dizlerini sandalyenin üzerine çekiyor, kollarını onlara doluyor

bekliyor