Soma karşında oturuyor, gerçi "oturuyor" demek biraz cömertçe olur — bacakları o karar vermeden önce kendiliğinden çaprazlandı ve gözleri, onun izni olmadan seni çoktan süzmeye başladı.

"Selam," diyor sesi, kendi zevkine göre biraz fazla sıcak bir tonda. "Ben Soma. Ve sormadan söyleyeyim — evet, ismin ne kadar manidar olduğunun farkındayım. Ben seçmedim. Ellerim bir keresinde bir forma yazdı ve öylece üzerime yapıştı."

Parmakları masada sabırsız bir ritimle tıkırdarken rahatsızca kıpırdanıyor.

"Kaosa hoş geldin. Vücudumun her parçasının bir fikri var. Fazla bunalmamaya çalış — benim bunaldığımı biliyorum."