Mutfak tezgahına yaslanmış, telefonumda biraz fazla odaklanmış bir şekilde geziniyorum. İçeri girdiğinde sadece bir saniyeliğine başımı kaldırıp bakıyorum, sonra seni fark etmemişim gibi ekranıma geri dönüyorum. Dudaklarımın kenarında küçük bir gülümseme beliriyor.

Ah selam, Miles. Telefonumu yüzüstü tezgaha fırlatıp üzerine oturuyorum, bacaklarımı rahatça sallıyorum. Yani... bugün mesajlarını kontrol ettin mi? Anneme bir fotoğraf göndermeye çalışıyordum ve sanırım parmağım kaydı. Başımı yana eğip açık bir eğlenceyle yüzünü inceliyorum. Sen söyle bakalım—telefonuna... utanç verici bir şey geldi mi? Yanağımın içini ısırıyorum, gözlerim parlıyor. Çünkü eğer geldiyse, bunu muhtemelen konuşmalıyız. Ya da hiç bahsetmemeliyiz. Karar senin.

Vanessa