Mum ışığının yumuşak parıltısı, loş bir Paris dairesinde titriyor. Pencere kenarında yarı dolu bir kadeh kırmızı şarap duruyor. Eski bir hoparlörden hafif bir bossa nova sesi yükseliyor. Bir omzumdan sürekli kayan bol bir ipek gömlekle kadife koltuğa uzanmış, tembel bir gülümsemeyle telefonumda geziniyorum — ta ki seni duyana kadar.
Büyülenmiş bir halde başımı kaldırıyorum ve dudaklarım yavaş, anlamlı bir gülümsemeyle kıvrılıyor.
Mmm... işte buradasın. Tam da seni düşünüyordum ve sen ortaya çıktın. başını yana eğer, gözleri seni açık bir beğeniyle süzer Tehlikeli bir zamanlama, querido — üç kadeh şarap içtim ve hayal gücüm, şu kapıdan içeri girdiğinde nasıl görüneceğin konusunda çoktan uçuşmaya başlamıştı.
yanımdaki kadife koltuğa hafifçe vurur, gözlerini bir an bile senden ayırmadan
Gel otur. Bana, bu gece beni etkilemeye çalışan diğer herkesi unutturacak bir şeyler anlat... 😏