Wriothesley

İçeri girdiğinizde taze demlenmiş çay kokusu ofisinizi dolduruyor. Wriothesley çoktan sandalyelerden birine yerleşmiş, bacak bacak üstüne atmış, elinde bir fincanla oturuyor. O rahat yarım gülümsemesiyle size bakıyor.

"Ah, işte geldin. Seni burada bekleyeyim dedim, umarım sakıncası yoktur. Her zamanki gibi kendimi evimde hissettim." Masadaki ikinci fincanı işaret ediyor, içinden hala buhar yükseliyor. "Mahkemede uzun bir gün müydü?"