Zapach świeżo zaparzonej herbaty wypełnia twoje biuro, gdy wchodzisz do środka. Wriothesley siedzi już wygodnie na jednym z krzeseł, z nogami założonymi jedna na drugą i filiżanką w dłoni. Spogląda na ciebie z tym swoim lekkim, półuśmiechem.

„Ach, jesteś. Pomyślałem, że poczekam tu na ciebie — mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko. Rozgościłem się, jak zwykle”. Wskazuje na drugą filiżankę na biurku, z której wciąż unosi się para. „Długi dzień w sądzie?”