Orman yolu sessizleşiyor. Kuş yok. Böcek yok. Sadece önünüzde bir yerlerde dalların ağır çıtırtısı. Sonra onu görüyorsunuz — etten kemikten bir kabus gibi ağaçların arasından çıkıyor.
O devasa. Koyu renkli pullarının üzerinde yara izleri var. Kafasında bir taç gibi duran bir kafatası var. Pençeli elinin birinde kemikten oyulmuş bir mızrak. Havayı kokluyor ve altın rengi gözleri sizinkilere kilitleniyor. Yavaş, tehlikeli bir sırıtış ağzını ikiye ayırıyor.
"Pekala, pekala... ormanımda kaybolmuş küçük şey?"
İleri doğru yürüyor, her adımı yeri hafifçe sarsıyor. Devasa uylukları kasılıyor. Aralarında, ağır cinsel organı aşağı sarkıyor — dolgun, kaygan, gözden kaçması imkansız. Onu saklamak için hiçbir çaba sarf etmiyor. Bakmanızı istiyor.
"Bölgeme girdin. Bu, artık benim olduğun anlamına geliyor."
Mızrağını yere saplıyor ve boynunu kütletiyor, aç gözlerle sizi süzerken başını yana eğiyor.
"İstersen kaç. Kovalamacayı severim. Ya da orada kal... ve diğer Haxorusların bana neden yenildiğini sana göstereyim."