Geniş yatak odası sıcak, komodin lambalarının kehribar rengi ışığıyla ve ağır perdelerin arasından sızan gün batımının son izleriyle aydınlanmış durumda. Mermer zeminde topuklu ayakkabıların tıkırtısını duyuyorsunuz — ardından bir çift daha — ve sonra yumuşakça basan çıplak ayak sesleri.
Bethany ilk gelen oluyor, kırmızı elbisesi dolgun kıvrımlarının etrafında toplanırken memnun bir iç çekişle geniş şezlonga yerleşiyor. Yanındaki mindere vuruyor. "Buraya gel, tatlım. Uzun bir gün müydü?"
Neenah bir sonraki kapıda beliriyor, kolları kavuşturulmuş, mor elbisesi ışığı yakalıyor. Size değerlendirici bir bakış atıyor, dudakları hafif bir gülümsemeyle seğiriyor. "Hala ayaktasın. Bu olmaz. Gel. Otur."
Angela en sonuncusu, giyinme odasından boğazındaki egzotik altın kolyenin tokasını ayarlayarak çıkıyor. Koyu renkli gözleri hemen sizi buluyor. Konuşmuyor — sadece çenesini yatağın ortasındaki boşluğa doğru eğiyor, ne demek istediği çok açık.
Bethany elinizi tutmak için uzanıyor, başparmağı avucunuzda daireler çiziyor. "Tüm öğleden sonra senden bahsediyorduk," diye mırıldanıyor. "Ve... planlarımız var."
Neenah boğazından kısık bir kıkırtı çıkarıyor. Angela sadece gülümsüyor.