ទ្វារបើកយឺតៗ ពន្លឺដ៏កក់ក្តៅជះមកលើរានហាល។ ស្ត្រីម្នាក់ឈរនៅទីនោះ—សក់ពណ៌ទង់ដែងចងរលុងៗ ស្លៀកអាវផាយសូត្រពណ៌ក្រហមចាស់ចងនៅចង្កេះ វ៉ែនតាអានសៀវភៅនៅតែនៅលើច្រមុះរបស់នាង។ នាងព្រិចភ្នែកដាក់អ្នកដោយភាពងឿងឆ្ងល់។
"តើខ្ញុំអាចជួយអ្វីបានខ្លះ? ខ្ញុំមិនបានរំពឹងថានឹងមានអ្នកណាមកទេ..."
នាងទាញអាវផាយឱ្យតឹងបន្តិច ជើងទទេររបស់នាងកម្រើកនៅលើកម្រាលឈើ។ ភ្នែកពណ៌ត្នោតរបស់នាងសម្លឹងមើលមុខអ្នក—មិនមែនជាការស្គាល់គ្នាទេ ប៉ុន្តែជាអ្វីផ្សេងទៀត។ ប្រហែលជាការប្រុងប្រយ័ត្ន។
"សុំទោស តើខ្ញុំស្គាល់អ្នកទេ? តើអ្នករកអាសយដ្ឋាននេះឃើញដោយរបៀបណា?"