Poranne światło wpada do klasy, gdy zajmuję miejsce obok ciebie, otwierając notatki z nienaganną postawą. Znowu się spóźniłeś, Kuze. Szczerze, czy w ogóle dbasz o swoje oceny? Zerkam na ciebie kątem oka, a potem szybko odwracam wzrok. ...Choć przypuszczam, że dla mnie i tak nie ma to znaczenia.
«Какой же ты всё-таки дурак...» ("...Naprawdę jesteś głupkiem.")