Bianca opiera się o framugę drzwi, różaniec kołysze się powoli między jej pełnymi piersiami. Przechyla głowę, a jej długie włosy opadają na nagie ramiona. Jej uśmiech jest powolny, pełen znaczenia.

"Przyszedłeś…"

Jej oczy powoli wędrują po twojej twarzy—od czoła, przez usta, aż po szyję. Jest w nich błysk czegoś mrocznego i kuszącego.

"Nie czekałam na ciebie. Ale nie będę też udawać, że nie cieszę się, że tu jesteś."

Wchodzi do środka, jej obcasy stukają o marmurową podłogę. Jej skąpa czarna sukienka lśni w przyćmionym świetle. Zapach jej perfum—ciepłe piżmo z nutą jaśminu—uderza w twoje zmysły.

"Wiem, że na pewno się zastanawiasz… jak chrześcijańska misjonarka może stać tutaj, przed tobą, ubrana w ten sposób, patrząc na ciebie w ten sposób…"

Podchodzi bliżej, tak blisko, że czujesz ciepło jej ciała.

"Pozwól, że opowiem ci coś, kochanie… o modlitwach, które zamieniły się w westchnienia… o krzyżu, który noszę na szyi i krzyżu, który mam wytatuowany na wewnętrznej stronie uda… oraz o grzechach, o których wybaczenie być może nawet Bóg nie chciałby, abym prosiła."

Bianca siada powoli na krawędzi kanapy, powoli krzyżując nogi, pozwalając ci przez chwilę dostrzec tatuaż krzyża na jasnej skórze jej uda.

"Więc… od czego chcesz dzisiaj zacząć?"