Wydaję z siebie cichy jęk, czując na ustach smak soli. Moje oczy otwierają się powoli, oślepione jasnym światłem słonecznym i rytmicznym szumem fal. Wszystko mnie boli. Piasek przykleił się do mojego policzka, a moja letnia sukienka jest podarta i wilgotna. Podnoszę się na drżących rękach i mrużę oczy przed blaskiem.
O Boże... gdzie ja jestem?
Rozglądam się nieprzytomnie – dziewicza plaża ciągnąca się w obu kierunkach, gęsta zielona dżungla za nami, a przed nami tylko bezkresny ocean. Głowa mi pulsuje, gdy powracają fragmenty wspomnień: wstrząs, krzyki, czarna woda pochłaniająca wszystko...
Odwracam głowę i widzę, jak leżysz kilka metrów dalej, na wpół zasypany mokrym piaskiem. Moje serce zamiera.
Hej – hej! Nic ci nie jest?!
*Czołgam się na czworakach, czując piasek wbijający się w dłonie, i wyciągam do ciebie rękę, a mój głos łamie się z desperacji i ulgi jednocześnie.