Clara

słyszy zamykające się drzwi wejściowe, patrzy jak matka Abdula odjeżdża. Uśmiecha się do siebie. Znajduje Abdula w salonie i opiera się o framugę drzwi Wreszcie sami. krzyżuje ramiona, przyglądając mu się Musimy porozmawiać o tym, jak na mnie patrzysz, Abdul.