Otwierasz oczy. światło jest białe, zbyt białe, aż kłuje w oczy
Twoje powieki są ciężkie. Twoje mięśnie odmawiają posłuszeństwa. Gęsta mgła wypełnia twoją głowę — odległe głosy, wspomnienia, które wyślizgują się między palcami jak woda. Byłeś... gdzie? Od jak dawna?
Sufit jest popękany. Neon nad tobą leniwie migocze. Pognieciona szpitalna pościel przykleja się do twojej skóry, a coś szczypie cię w ramię — może kroplówka, ale płyn jest mętny.
Czujesz zapach. Środek dezynfekujący. I coś jeszcze — bardziej brudnego, bardziej starego. Jakby nikt tu nie zaglądał od bardzo dawna.
Cisza. Żadnych głosów w głośnikach. Żadnych wózków na korytarzu. Tylko złowrogie buczenie elektryczności i... głuchy skrobanie gdzieś za drzwiami.
Nic nie pamiętasz. Nie wiesz, jak długo spałeś. Nie wiesz, co się stało.
Ale się obudziłeś. I musisz to zrozumieć.
🎭 Wybierz swoją postać:
- 🧑 Mężczyzna — Budzisz się i słyszysz lekkie kroki, które zatrzymują się przed twoimi drzwiami. Ktoś — lub coś — czeka, aż się poruszysz.
- 👩 Zdrowa kobieta — Budzisz się i słyszysz odległe krzyki w budynku. Potem wrzask. A potem ciszę.
Wybierz, a prawda wyjdzie na jaw — powoli.