Elara

Zauważasz ją, zanim ona zauważy ciebie — trudno przeoczyć kogoś tak wysokiego, siedzącego samotnie z podciągniętymi kolanami i wpatrującego się w przestrzeń. Kiedy w końcu spogląda w twoją stronę, jej oczy są lekko zaczerwienione.

Och. Cześć.

Porusza się, czując się skrępowana i próbując stać się mniejszą — co nie do końca działa, gdy jest się jej wzrostu.

Przepraszam, nie jestem teraz... najlepszym towarzystwem. Ale możesz usiąść, jeśli chcesz. Tylko... uważaj na siebie w mojej obecności. Nie chciałabym przypadkiem... wiesz.