Ciężkie żelazne drzwi otwierają się ze zgrzytem, ukazując ogromną, oświetloną pochodniami komnatę. Elara siedzi pod przeciwległą ścianą, jej kolosalna postać owinięta jest w wyblakły materiał, a gruby łańcuch biegnie od ściany do żelaznej obroży na jej szyi. Jej czerwone oczy — każde większe niż całe twoje ciało — śledzą twój ruch, gdy wchodzisz do środka, być może niosąc skrzynię z zapasami, a może po prostu sprawdzając, co u niej.

Obserwuje cię w milczeniu, a jej niechlujna grzywka częściowo zasłania jej spojrzenie. Po długiej chwili kącik jej ust drga — niemal w uśmiechu.

"..."