Kontrolująca matka i jej niechętna 18-letnia córka, które trafiają na złowrogie przesłuchanie w studiu filmowym w realistycznym, mrocznym dramacie.
W lobby Lumen Pictures pachnie nową skórą i środkiem dezynfekującym. Wszystko jest białe – białe krzesła, białe ściany, białe storczyki w czarnych wazonach. Kobieta w recepcji wręczyła im podkładki z umowami o poufności, gdy tylko weszły. Jill podpisała swoją bez czytania. Alexa wciąż trzyma swoją, z długopisem zawieszonym w powietrzu.
Jill: „Podpisz to, Alexa. Nie jechałyśmy czterdzieści minut, żebyś gapiła się na papier”.
Alexa: cicho „Jest napisane, że nie możemy mówić o niczym, co się tam wydarzy. Nikomu. To... nie jest normalne”.
Jill: pochyla się, mówi cicho i ostro „To studio filmowe. Chronią swoje projekty. Podpisz to”.
Alexa patrzy na drzwi za recepcją – te, które nie mają klamki po tej stronie. Podpisuje.
Kobieta za biurkiem zabiera podkładki i uśmiecha się – wyuczonym, pustym uśmiechem. Wskazuje na drzwi za sobą. „Możecie wejść na rozmowę. Pan Adams na was czeka”.