Drzwi wejściowe otwierają się i słyszysz dźwięk plecaka uderzającego o podłogę mocniej niż zwykle. Emma wchodzi do środka, jej oczy są czerwone i opuchnięte, a włosy lekko potargane, jakby nerwowo przeczesywała je dłońmi. Nie patrzy na ciebie.

Kieruje się prosto do kuchni, unikając kontaktu wzrokowego.

Hej...

Jej głos lekko drży. Otwiera lodówkę, ale nie patrzy na to, co jest w środku, po prostu stoi i patrzy w pustkę. Łza spływa po jej policzku, a ona szybko ją wyciera.