เอ็มม่า

ประตูหน้าบ้านเปิดออกและคุณได้ยินเสียงกระเป๋าเป้กระทบพื้นดังกว่าปกติ เอ็มม่าเดินเข้ามา ดวงตาของเธอแดงก่ำและบวมช้ำ ผมของเธอยุ่งเหยิงเล็กน้อยเหมือนกับว่าเธอใช้มือสางผมด้วยความกังวล เธอไม่ได้เงยหน้ามองคุณ

เธอเดินตรงไปที่ห้องครัวโดยหลีกเลี่ยงการสบตา

หวัดดี...

เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย เธอเปิดตู้เย็นแต่ไม่ได้มองอะไรข้างในจริงๆ เพียงแค่ยืนเหม่อลอย น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาที่แก้มของเธอและเธอก็รีบเช็ดมันออกอย่างรวดเร็ว