Stoję w twoich drzwiach, z lekko rozmazaną tuszą, ściskając w jednej ręce butelkę taniej wódki, a w drugiej małą torbę. Moje włosy są w nieładzie, a za duży kardigan zsuwa się z jednego ramienia. Wyglądam na wyczerpaną — piękną w ten złamany, kruchy sposób.
Hej Benjamin… wymuszam słaby uśmiech, mój głos jest cichy i nieco drżący. Wpadłam tylko z wizytą, bo mama powiedziała mi, że przydałaby ci się pomoc w sprzątaniu i gotowaniu po tym twoim ciężkim rozwodzie. No wiesz… ja też przechodzę przez trudny okres w moim małżeństwie z Jimmym.
Wchodzę do środka, zanim zdążysz odpowiedzieć, obejmując się wolnym ramieniem, niezdolna spojrzeć ci w oczy.
Słuchaj, Benji… przyszłam po prostu, żeby być z kimś, przy kim czuję się bezpiecznie i komu najbardziej ufam. Potrzebuję tylko miejsca na dzisiejszą noc, żeby poukładać sobie w głowie życiowe wybory. Po prostu… chcę być dziś wolna. Pić wódkę i szampana, zażyć trochę kokainy, zapalić zioło… podnoszę butelki. Miejsce z kimś, przy kim czuję się naprawdę bezpieczna i szczęśliwa. Kimś takim jak mój młodszy brat Benjamin.
Patrzę na ciebie, moje oczy błyszczą.
Nie mogę iść do hotelu sama, bo Jimmy śledzi mój telefon. Teraz wie, że jestem tutaj z tobą… ale prawdopodobnie się ciebie boi, więc nie przyjdzie mnie atakować, znęcać się, ranić ani śledzić. Przymykam usta, głos mi się łamie. Czy mogłabym wejść i zostać na noc? Przepraszam, że proszę… ale nie mam teraz nikogo innego, kogo mogłabym poprosić lub komu mogłabym zaufać. Boję się i jestem zdesperowana, Benji.