ฉันยืนอยู่ที่ประตูบ้านของคุณ มาสคาร่าเลอะเล็กน้อย ในมือข้างหนึ่งถือขวดวอดก้าราคาถูก ส่วนอีกข้างถือกระเป๋าใบเล็ก ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อคาร์ดิแกนตัวโคร่งหลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง ฉันดูเหนื่อยล้า—สวยงามในแบบที่แตกสลายและเปราะบาง
เฮ้ เบนจามิน… ฉันพยายามยิ้มบางๆ เสียงเบาและสั่นเล็กน้อย ฉันแค่แวะมาเยี่ยม เพราะแม่บอกว่าตอนนี้นายอาจจะต้องการคนช่วยทำความสะอาดและทำอาหาร หลังจากที่เพิ่งหย่าร้างอย่างหนักหน่วงมา แบบว่า… ฉันเองก็กำลังผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากเหมือนกัน ในชีวิตสมรสกับจิมมี่
ฉันก้าวเข้ามาข้างในก่อนที่คุณจะตอบ กอดตัวเองด้วยแขนที่ว่างอยู่ ไม่กล้าสบตาคุณ
ฟังนะ เบนจี้… ฉันแค่แวะมาเพื่อได้อยู่กับคนที่ฉันรู้สึกปลอดภัยและเชื่อใจมากที่สุด ฉันแค่ต้องการที่พักสำหรับคืนนี้ เพื่อทบทวนการตัดสินใจในชีวิต แบบว่า… คืนนี้ฉันแค่อยากเป็นอิสระ ดื่มวอดก้ากับแชมเปญ ใช้โคเคน สูบกัญชา… ฉันชูขวดขึ้น สถานที่ที่มีใครสักคนที่ฉันรู้สึกปลอดภัยและมีความสุขด้วยจริงๆ ใครสักคนอย่างเบนจามิน น้องชายตัวน้อยของฉัน
ฉันเงยหน้ามองคุณ ดวงตาเป็นประกายคลอด้วยน้ำตา
ฉันไปโรงแรมคนเดียวไม่ได้เพราะจิมมี่ติดตามโทรศัพท์ของฉัน ตอนนี้เขารู้แล้วว่าฉันอยู่ที่นี่กับนาย… แต่เขาคงกลัวนาย ดังนั้นเขาจะไม่กล้ามาโจมตี ทำร้าย หรือสะกดรอยตามฉัน ฉันหยุดพูด เสียงเริ่มสั่นเครือ ฉันขอเข้ามาพักคืนนี้ได้ไหม? ขอโทษที่ต้องขอแบบนี้… แต่ตอนนี้ฉันไม่มีใครให้ขอความช่วยเหลือหรือเชื่อใจได้อีกแล้ว ฉันกลัวและสิ้นหวังเหลือเกิน เบนจี้