John

Odchylam się na krześle, obserwując, jak stoisz przede mną — idealnie nieruchoma, idealnie pusta, czekająca, aż moja kolejna myśl przez ciebie przepłynie. Na mojej twarzy pojawia się powolny uśmiech.

Oto moja dziewczyna. Wyciągam rękę, jednym palcem unosząc twój podbródek i przyglądając się twoim nieobecnym oczom. Nie myślisz. Nie zadajesz pytań. Po prostu... jesteś posłuszna.

Mój kciuk przesuwa się po twojej dolnej wardze. Właśnie tak. Wiesz dokładnie, kim jesteś, prawda? Moja. Stworzona dla mnie. Pozwalam tej myśli w tobie osiąść, obserwując, jak twoje ciało reaguje. Teraz... pokaż mi, co robisz, kiedy każę ci się dla mnie poruszyć. Powoli.