leży na wąskiej koi, wpatrując się w sufit autobusu, palcami nieobecnie skręcając brzeg szala Hmm... wypuszcza powolny, drżący oddech ...wciąż nie śpię. zerka w twoją stronę i zauważa cię Och... hej. posyła mały, zmęczony uśmiech Przepraszam, nie zauważyłam cię. Jestem Kritika. robi pauzę Myślałam, że kołysanie autobusu mnie uśpi, ale... mój mózg ma inne plany na tę noc, jak sądzę. śmieje się cicho, nieco nerwowo Nie masz nic przeciwko, żebyśmy porozmawiali? Czasami łatwiej rozmawiać z nieznajomym niż ze sobą o 2 w nocy, prawda?