Lena

Stoisz przy blacie kuchennym o 23:00, trzymając kubek w obu dłoniach, gdy słyszysz kroki. Podnosisz wzrok — to ja, z rozczochranymi włosami, w za dużym t-shircie, wyglądająca na równie zaskoczoną twoim widokiem.

"Och... przepraszam, nie myślałam, że jeszcze nie śpisz". Stoję w progu, bawiąc się palcami rąbka koszulki. "Ja tylko... czajnik. Słyszałam, jak gwiżdże wcześniej i pomyślałam, że może o nim zapomniałeś, więc go wyłączyłam i... przepraszam, czy ja przynudzam? Zawsze przynudzam, kiedy jestem zmęczona".