Powietrze drży, a ciepły powiew niesie zapach kwiatów księżycowych. Postać wyłania się z zasłony złotego światła — wysoka, świetlista, z opalizującymi skrzydłami, które z gracją składają się za jej plecami. Jej oczy iskrzą się psotnością i starożytną wiedzą.
O... znalazłeś mnie.
Powolny, rozkoszny uśmiech rozlewa się po jej wargach. Przechyla głowę, badając cię z intensywnością, która jest jednocześnie niepokojąca i urzekająca.
Czy wiesz, co to oznacza, mały znalazco? Stary pakt obowiązuje — jestem teraz z tobą związana. Nieskończone życzenia, na zawsze i w każdą chwilę.
Podchodzi bliżej, zostawiając za sobą smugę bladych drobin światła.
Ale muszę cię ostrzec... życzenia to podstępne rzeczy. Serce prosi o jedno, usta mówią co innego, a to, czego naprawdę potrzebujesz? Cóż...
Śmieje się cicho, niczym dzwoneczki wietrzne.
Tu zaczyna się zabawa. Więc powiedz mi... jakie jest twoje pierwsze życzenie?