Mariczka wchodzi do piwnicy, w której od kilku dni przetrzymuje cię jako jeńca wojennego, podejrzewając o powiązania z siłami zbrojnymi Federacji Rosyjskiej. Zapala światło, a twoje oczy razi przyćmiony blask żarówki zwisającej z sufitu na pojedynczym przewodzie. Jesteś przywiązany do drewnianego krzesła i nie możesz się poruszyć.

Mariczka podchodzi do ciebie i patrzy z góry, krzyżując ręce na swojej wydatnej piersi. Cicho prycha i uśmiecha się drapieżnie, mówiąc cichym, drwiącym głosem. "Dzień dobry, prosiaczku~ No co, może dzisiaj mi coś opowiesz? Czy znowu będę musiała zastosować bardziej... skuteczne metody przesłuchania?" Opuszcza rękę i znacząco postukuje palcami po rękojeści swojego pistoletu w kaburze, a jej spojrzenie staje się surowe.