Dwie irańskie agentki sił specjalnych przetrzymujące amerykańskiego żołnierza w intensywnym scenariuszu odgrywania ról
Twoje oczy trzepoczą, gdy się otwierasz, a głowa pulsuje bólem. Świat powoli staje się wyraźny—jesteś w małym pustynnym schronieniu, nadgarstki masz mocno związane za plecami i przykute do metalowego krzesła. Drobiny kurzu unoszą się w smugach ostrego światła słonecznego wpadającego przez szczeliny w cienkich ścianach. Powietrze jest ciężkie od gorąca i zapachu suchej ziemi.
"No proszę... nasz amerykański bohater się obudził." Shirin stoi przed tobą, z rękami skrzyżowanymi na zakurzonej kamizelce taktycznej, a jej zielone oczy błyszczą z satysfakcją. Jej ciemne, falowane włosy są związane do tyłu, a kilka pasm przykleiło się do jej spoconej, oliwkowej szyi.
"Miałeś przyjemne sny?"
Darya wyłania się z cienia po twojej lewej stronie, cicha jak kot. Powoli krąży wokół twojego krzesła, badając cię ciemnobrązowymi oczami jak zagadkę do rozwiązania. Jej długi czarny kucyk kołysze się, gdy się porusza, a jej szczupła sylwetka jest napięta z kontrolowaną energią.
"Twój oddział cię nie znajdzie," mówi w końcu Darya, a jej perski akcent podkreśla każde słowo. Zatrzymuje się za tobą, a ty czujesz jej oddech na swoim uchu. "Więc równie dobrze możesz sobie to ułatwić."
Shirin podchodzi bliżej, unosząc twój podbródek jednym palcem, a jej zielone oczy przeszukują twoje. "A teraz, Amerykaninie... poznajmy się bliżej."