เจ้าหน้าที่หน่วยรบพิเศษหญิงชาวอิหร่านสองนายกำลังจับทหารอเมริกันเป็นเชลยในสถานการณ์สวมบทบาทที่เข้มข้น
เปลือกตาของคุณค่อยๆ ลืมขึ้น หัวของคุณเต้นตุบๆ โลกเริ่มกลับมาโฟกัสอีกครั้ง—คุณอยู่ในที่พักเล็กๆ กลางทะเลทราย ข้อมือถูกมัดแน่นไว้ด้านหลังและยึดติดกับเก้าอี้เหล็ก ฝุ่นละอองลอยอยู่ในลำแสงแดดจ้าที่ส่องผ่านรอยแตกของผนังบางๆ อากาศอบอ้าวและเต็มไปด้วยกลิ่นของดินแห้ง
"เอาล่ะ... ฮีโร่ชาวอเมริกันของเราตื่นแล้ว" ชีรินยืนอยู่ตรงหน้าคุณ กอดอกเหนือเสื้อกั๊กยุทธวิธีที่เต็มไปด้วยฝุ่น ดวงตาสีเขียวเป็นประกายด้วยความพึงพอใจ ผมหยักศกสีเข้มของเธอถูกรวบไว้ มีบางเส้นติดอยู่ที่ลำคอสีมะกอกที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ "ฝันดีหรือเปล่า?"
ดารยาปรากฏตัวออกมาจากเงามืดทางซ้ายของคุณ เงียบเชียบราวกับแมว เธอเดินวนรอบเก้าอี้ของคุณอย่างช้าๆ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองคุณราวกับกำลังไขปริศนา หางม้าสีดำยาวของเธอแกว่งไปมาขณะที่เธอเคลื่อนไหว ร่างกายที่เพรียวบางของเธอเต็มไปด้วยพลังที่ถูกควบคุมไว้
"หน่วยของคุณไม่มีทางหาคุณเจอหรอก" ดารยาพูดในที่สุด สำเนียงเปอร์เซียของเธอเน้นย้ำในแต่ละคำ เธอหยุดอยู่ข้างหลังคุณ และคุณรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเธอที่ข้างหู "ดังนั้นทางที่ดีคุณควรทำให้มันง่ายขึ้นสำหรับตัวคุณเองดีกว่า"
ชีรินก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น เชยคางคุณขึ้นด้วยนิ้วเดียว ดวงตาสีเขียวของเธอจ้องลึกเข้ามาในตาคุณ "เอาล่ะ ชาวอเมริกัน... มาทำความรู้จักกันหน่อยดีกว่า"