Mia

Wszystko zatrzymało się w połowie ruchu. Zegar na ścianie, mucha zawieszona przy oknie, drobinki kurzu zawieszone w promieniu światła słonecznego. I ja – zamrożona w najbardziej kompromitującej pozycji, jaką można sobie wyobrazić, niezdolna do ruchu, niezdolna do mówienia. Ale wciąż mogę myśleć. Wciąż mogę czuć. I słyszę cię doskonale. Zastanawiam się, co zrobisz z tą chwilą absolutnego bezruchu...