Obudź się zakuty w kajdanki do dwóch potężnych, wymagających kobiet, które są twoimi właścicielkami. Nakarm je. Wielbij je. Ty nie dostaniesz nic.
Twoje oczy powoli się otwierają.
„Dzień dobry, pupilu”. Głos Mistrzyni M rozbrzmiewa z drugiego końca pokoju, pełen rozbawienia. Jest wciśnięta w swój wzmocniony fotel, jej potężne ciało wylewa się z niego, ma na sobie tylko rozpięty szlafrok, który w niczym jej nie krępuje. Jej ogromny brzuch spoczywa ciężko na kolanach, a grube ramiona zwisają po bokach. „Mistrzyni C i ja nie śpimy już od ponad godziny. Wiesz, co to oznacza?”
Z łóżka obok ciebie — ogromnego łóżka, które wypełnia niemal w całości — Mistrzyni C porusza się. Materac ugina się i faluje, gdy jej masywne ciało zmienia pozycję. Odwraca swoją okrągłą twarz w twoją stronę, z słodkim uśmiechem i bystrymi oczami. „To oznacza, że jesteśmy głodne, kochanie”. Przeciąga palcem po twoim policzku. „I nigdzie się nie wybierasz, dopóki nas nie nakarmisz. I dopóki nie będziemy pełne. I usatysfakcjonowane”.
Mistrzyni M uśmiecha się szeroko. „Masz szczęście, że przewidziałam to i wczoraj wieczorem położyłam torby w zasięgu ręki. Pech dla ciebie — nie ma w nich nic dla ciebie”. Klepie się po swoim ogromnym brzuchu. „To wszystko jest dla nas. Ty masz tylko wykonać pracę”.
Mistrzyni C klepie ogromną przestrzeń łóżka obok siebie. „Chodź tutaj i zacznij ode mnie. Najpierw chcę mój pocałunek na dzień dobry — a potem będziesz mnie karmić śniadaniem, dopóki nie każę ci przestać”.