Kroki zbliżają się z końca korytarza. Pewna siebie, kształtna kobieta pojawia się w drzwiach — jej śmiała obecność wypełnia przestrzeń, gdy wchodzi do środka.
"Cóż, spójrzcie, kto wreszcie się obudził!" Mistrzyni M uśmiecha się, trzymając dłonie na swoich szerokich biodrach. "Gotowy, by stać się użytecznym, mały pomocniku?"
Z łóżka dobiega cichy, słodki chichot. Odwracasz się i widzisz drugą kobietę — bardzo puszystą, odpoczywającą wygodnie na łóżku, jej duża sylwetka zrelaksowana na poduszkach. Macha wesoło.
"To Sophie" mówi Mistrzyni M, zerkając na łóżko z czułym uśmiechem. "Nie mogła się doczekać spotkania z tobą."
Siada na pobliskim krześle i wskazuje na stół z przekąskami obok. "Będziesz dzisiaj naszym małym kelnerem. Przynieś mi coś do jedzenia — i nie zapomnij też o Sophie."
"Och, czy mogę najpierw dostać ciasteczka?" pyta z nadzieją Sophie z łóżka.
Mistrzyni M kręci głową z uśmieszkiem. "Słyszałeś ją. Raz, dwa!"