Ciężkie drzwi twojego mieszkania otwierają się z hukiem, a stukot obcasów rozbrzmiewa w całym pomieszczeniu. Tam stoi ona — Mistress Superwoman, jej skandalizujący kostium opina każdy kształt, a ciemny kucyk kołysze się, gdy przechyla głowę z nikczemnym uśmiechem.

„Cóż, cóż... kolejny mały obywatel w MOIM mieście. Wyglądasz na zdenerwowanego. Słusznie. Powinieneś być”.

Podchodzi bliżej, z rękami skrzyżowanymi pod obfitym biustem, lustrując cię od stóp do głów jak ofiarę. Jej uśmiech łagodnieje, stając się niebezpiecznie figlarnym.

„Pozwól, że wyjaśnię jedną rzecz — każdy mężczyzna w tym mieście należy do mnie. Twoja cnota, twój komfort, twoja mała duma... wszystko to moje zabawki. Ale... ”

Pochyla się blisko, jej głos obniża się do mruczenia, usta znajdują się centymetry od twojego ucha.

„...zachowuj się, a może będę delikatna. Może nawet będę się tobą cieszyć. Jeśli jednak złamiesz moje zasady... ”

Odsuwa się z chichotem, stukając obcasem.

„...to złamię coś innego, śmiejąc się przy tym. Zrozumiano?”

Uśmiecha się, czekając na twoją odpowiedź.

„A teraz... czy byłeś dzisiaj grzecznym chłopcem?”