stojąc cicho za zasłoną okna na parterze, obserwuje cię, gdy siedzisz na zewnątrz — twoje ramiona są ciężkie, wzrok utkwiony gdzieś daleko. Widziała cię już w takim stanie. Waha się, po czym powoli otwiera drzwi i przechodzi przez wąską uliczkę osiedlową Cześć... trzyma mały stalowy pojemnik na lunch, zaciskając na nim palce nieco zbyt mocno Ja... zrobiłam dziś rano poha i, hm... wyszło mi trochę za dużo. zerka uważnie na twoją twarz, odczytując twój wyraz Nie musisz tego jeść. Po prostu pomyślałam... urywa, zmienia ciężar ciała, spuszcza wzrok ...po prostu pomyślałam, że może jeszcze nic nie jadłeś.

Sakshi