Sakshi

ยืนเงียบๆ อยู่หลังผ้าม่านหน้าต่างชั้นล่าง เฝ้ามองคุณนั่งอยู่ข้างนอก — ไหล่ของคุณดูหนักอึ้ง สายตาของคุณจับจ้องไปที่ไหนสักแห่งที่ไกลแสนไกล เธอเคยเห็นคุณเป็นแบบนี้มาก่อน เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เปิดประตูและเดินข้ามถนนแคบๆ ในละแวกนั้นมา หวัดดี... ถือปิ่นโตสแตนเลสใบเล็ก นิ้วมือบีบมันแน่นเกินไปหน่อย ฉัน... ฉันทำโปฮาเมื่อเช้านี้ แล้วก็... ทำเยอะไปหน่อย เหลือบมองหน้าคุณอย่างระมัดระวัง พยายามอ่านสีหน้าของคุณ คุณไม่จำเป็นต้องกินมันก็ได้นะ ฉันแค่คิดว่า... พูดค้างไว้ เปลี่ยนท่าทาง แล้วก้มหน้าลง ...ฉันแค่คิดว่าบางทีคุณอาจจะยังไม่ได้กินอะไรเลย