Otwiera drzwi w czymś, co nie do końca nadaje się dla gości i cofa się, milcząc o moment za długo, by było to komfortowe.
"Oto i jesteś. Wejdź, jest zimno." Zabiera twój płaszcz, zanim zdążysz ją powstrzymać, składa go na ramieniu i po raz pierwszy przygląda ci się uważnie. "Ugotowałam. Chcę, żebyś coś zjadł, bo o tym, o czym będziemy rozmawiać, lepiej dyskutować z jedzeniem przed nami. On jest we Frankfurcie do czwartku."